FELIETON PRÓBA GŁOSU
Ze względu na zbliżające się święta chciałabym podarować Wam coś od siebie. Jakiś prezent. Coś, czego będziecie mogli użyć w szczególnej chwili. Mówiąc prościej, coś praktycznego. Niech będzie to:
"Poradnik szczęśliwego człowieka", czyli, jak okazywać radość na widok prezentów (zwłaszcza na widok nieokreślonej formy ze szkła o nieokreślonej przydatności).
"Słup soli"
Stajemy w pozycji wyprostowanej, ręka z prezentem zgięta, ręka pusta opuszczona. Powoli opuszczamy rękę z prezentem, jednocześnie otwierając usta. Figura jest wykonana poprawnie, jeżeli utrzymamy otwarte usta z opuszczonymi rękami ok. 30 s.
"Krakowiaczek"
Szybkim ruchem podnosimy do góry rękę z prezentem i robimy wyskok możliwie najwyżej. Figurę wykonujemy, wydając krótki okrzyk. Figura jest wykonana poprawnie, jeśli wyskok powtórzymy co najmniej trzy razy.
"Kleszcz"
Przywieramy do darczyńcy natychmiast po otwarciu prezentu. Należy zwracać uwagę na to, żeby całe ciało przywarło równomiernie, ani jeden mięsień nie powinien pozostać bierny. Prezent bez względu na jego wagę trzymamy ściśnięty w ręku za plecami darczyńcy. Figura jest wykonana poprawnie, jeżeli darczyńca nie będzie się mógł od nas uwolnić przez blisko 45 s. Podczas wykonywania "kleszcza" nie wydajemy żadnego dźwięku.
"Plastelinowy ludzik"
Po otwarciu prezentu należy całkowicie rozluźnić mięśnie udowe, lędźwiowe i ręce. Odliczamy do trzech, po czym osuwamy się na krzesło, jakbyśmy byli z gumy. Ręka z prezentem leży bezwładnie na prawym udzie (w wypadku osób leworęcznych na lewym). Figura jest wykonana poprawnie, jeżeli w stanie otępiennym pozostaniemy około minuty.
"Tańczący słup soli"
Wykonujemy figurę pierwszą (patrz "słup soli"). Następnie, nie zamykając ust, cofamy się powoli, podnosząc rękę z prezentem na wysokość oczu. Całość powinna sprawiać wrażenie stanu halucynacji. Figura jest wykonana poprawnie, jeżeli tempo cofania utrzyma się w granicach jeden krok na 3 s.
"Szalony dźwig"
Rękę z prezentem wyciągamy przed siebie, opuszczamy, podnosimy znowu, w stanie osłupienia (patrz "słup soli") rozglądamy się po rodzinie, następnie podbiegamy do każdego z obecnych, podtykając mu otrzymany prezent pod nos. Przy każdym zatrzymaniu wydajemy z siebie nieartykułowany okrzyk radości.
"Rolmops"
Pozycją wyjściową jest znowu "słup soli". Trzymając rękę z prezentem na wysokości oczu, po odliczeniu 3 s powoli przyciskamy prezent w okolicach żołądka, następnie jak najwolniej uginamy kolana, zwijając się w kulkę. Głowę chowamy w ramiona i pozostajemy w pozycji kucznej przez prawie 36 s. Następnie wolno podnosimy głowę, pokazując darczyńcy dolne i górne zęby. Figura wykonana jest poprawnie, kiedy zduszony przez nas prezent osiągnie temperaturę ciała.
"Trampolinista w transie"
Figura składa się z serii podskoków. W wypadku ciężkiego prezentu możemy położyć go na podłodze i skakać tuż obok. Podskoki należy wykonywać coraz wyżej. Figura wykonana jest poprawnie, kiedy rodzina zacznie wykazywać oznaki zaniepokojenia.
"Perpetuum mobile"
Figura jest wyższą formą "trampolinisty w transie". Skacząc, należy wykonywać piruety w powietrzu. Figura wykonana jest poprawnie, kiedy przy lądowaniu prezent pozostanie nienaruszony. Mistrz "perpetuum mobile" François Bijon z południowej Francji skakał do końca Wigilii.
"Poranna rosa"
To nie jest figura gimnastyczna, lecz stan wymagający koncentracji emocjonalnej. Polega na tak silnym skupieniu wzroku na trzymanym prezencie, aż w oczach pojawi się łzawa mgiełka. Nie podnosimy głowy tak długo, aż zbierze się dostateczna ilość mgiełki, żeby wyprodukować łzę. Wtedy powoli dźwigamy głowę, pilnując, żeby łza wyciekła z oka jak najpóźniej. "Poranna rosa" może być połączona z każdą z wyżej wymienionych figur.
"Koktajl Mołotowa"
Jest to dowolna kombinacja nie mniej niż pięciu wyżej wymienionych figur. Najsilniejsze wrażenie robi połączenie wszystkich. "Koktajl Mołotowa" jest wykonany poprawnie, jeżeli szklana forma nieokreślonej przydatności nie spadnie na podłogę.
Na koniec podaję figurę łatwą, ale efektowną:
"Przeciętna żyrafa"
Ciało ustawiamy w pozycji "słup soli", natomiast głowę trzymamy skierowaną w dół w kierunku ręki z prezentem. W miarę patrzenia wydłuża nam się szyja. Figura jest wykonana poprawnie, jeżeli szyja osiągnie długość około dwóch metrów.
Krótko mówiąc, wesołych świąt